DOLAR 16,1339 0.02%
EURO 17,3239 -0.08%
ALTIN 966,080,05
BITCOIN 4760071,47%
İstanbul
22°

AÇIK

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

Othercide Gri, Beyaz ve Karanlık | Oyun İnceleme

Othercide Gri, Beyaz ve Karanlık | Oyun İnceleme

ABONE OL
Nisan 18, 2022 06:12
Othercide Gri, Beyaz ve Karanlık | Oyun İnceleme
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Birtakım oyunlar vardır, sessizdirler, sedasızdırlar. Ne çıkışları büyük bir olay yaratır, ne de vakit geçtikten sonra kıymetleri anlaşılır. Bu durumun birden fazla nedeni olabilir. Ancak (en azından ben) Otbercide’ın çıktığını duymadım. Külliyen bahta gördüm ve…sanırım birbirimizi birinci görüşte sevdik. Pekala neden?
Lightbulb tarafından geliştirilmiş ve Focus Home Interactive yayımlanmış olan oyunumuzun kısaca konusu şu; The Mother dediğimiz varlık, uzun müddettir diğer bir karanlık varlığa karşı savaşmaktadır. Lakin her şeyini ortaya koymuş olmasına karşın yenilmenin eşiğine gelmiştir. O vakit geriye tek bir deva kalmıştır; Kalan son kesimlerini ve ruhunu kullanmak…
Böylelikle siyah beyaz olan öykümüze çokça kırmızı renk yani kan da eklenmiş olur…

Cins Tabanlı ve Estetik

Othercide, cins tabanlı ve her savaşımızda adamlarımızı pardon kızlarımızı seçerek, onlardan küme kurarak ilerlediğimiz bir oyun. Aslında kendisini (biraz ucundan da olsa) Darkest Dungeon’a benzetebiliriz, natürel o kadar ayrıntılı değil lakin kazandığı diğer noktalar var. Öncelikle su kızlara bir bakalım.

Uygun bir hesaplama ile rakibin gerisine geç ve onu yok et! Sana güveniyorum…kızım…

The Mother dediğimiz varlıktan gelen kızlarımızdan üç tanesi oyun başında bize veriliyorlar. Bildiğiniz “Farklı çeşitlerini dene de stratejilerini ona nazaran yapmayı öğren” halinde veriliyorlar.

Cins tabanlı rpg sever arkadaşlarımızın çabucak alışacağı, vakitle da çok hoş stratejiler yapabileceklerini görecekleri kızlarımız birinci başta üç kümeye ayrılıyorlar;

Shieldbearer. Oyundan alıntı bir cümle ile kederlerini anlatmak gerekirse “Kız kardeşlerinin hayatını kendi hayatının üstünde tut.” Kalkan kullanmasını sevdiğimiz bu sınıf kendisine gelen hasarı azaltması, kalkanıyla vurarak rakibin oynama suratını yavaşlatması üzere özelliklere sahip. Bir yeri tutmanız mı gerekiyor? Gönderin bir iki Shielbearer, sabaha kadar orayı tutsunlar.

Blademaster. Büyük kılıç kullanan, son derece süratli ve çevik kızlardan mı hoşlanıyorsunuz? O vakit Blademaster’a nikah kıyacaksınız. Grupta en uzaklara en kısa müddette gidebilmesi ve harikulade hasar verebilmesiyle, kendileri düşman saflarını yarmakta ve yok etmekte ihtisas sahibiler.

Soulslinger. Aslında kendileri oyuna en beklemediğim formda konulmuş olan bir sınıf. Sanırım üretimciler kızlarımıza ok vermek yerine iki tabanca vermenin daha “karizmatik” olduğuna karar vermişler ve Soulslinger sınıfı doğmuş. Menzili atakları ile rakibi gelmeden indirmeleri ya da yaralamaları muhakkak çok kullanışlı. Lakin bundan çok daha ötesine sahipler. Arkadaşlarına gelen saldırıyı ateş ederek kurtarabilir ya da müttefiklerine insiyatifte sürat verebilirler. Muhakkak oynaması çok zevkli sınıflardan.

Geri kalan sınıf ya da sınıflar hakkında bir bilgi vermiyorum zira spoiler bizim işimiz değil.

Hangi Kız ile Ne Yapılabilir?

Birbirinden farklı misyonlar sunan Othercide, aslında maalesef bu hususta çok âlâ değil. Oyunda birkaç çeşit misyon var, bunların hepsi birbirinden epeyce farklı olmasına karşın genel olarak pek yaratıcı bir şeyler yazamamışlar. Her bu cins oyunda görebileceğimiz üzere müdafaa, alandan kaçma ve düşman kümesini yok etme üzere standart kısımlar var. Bu olay da oyunun bir yerden sonra biraz tekdüze gitmesine sebebiyet veriyor. Kelam konusu olan duruma karşı elimizde iki geçerli tahlil var; düşmanın değişmesi ve kızlarımızın düzey atlamaları.

Oyunda istediğimiz misyona, istediğimiz kızla gidebiliyoruz. Yani süratli bir küme yapmak isterseniz kümesi Blademaster’lardan oluşturabilir, ya da her sınıftan koyarak daha istikrarlı ilerleyebilirsiniz. Vakitle hangi düşman ve vazifeye neyle gitmemiz gerektiğini daha düzgün anlayabiliyoruz. Fakat aslında hiçbir şey göründüğü kadar hoş değil…

Seni Güzelleştirmenin Tek Yolu…

Misyon yaptıkça daha çok kızı kadroya katabildiğimiz oyunda, hayatta kalan kızlarımız düzey atlıyor ve bize özellik seçenekleri sunuyor. Bir özelliği tercih etmek, başkasına elveda demek olan oyunda şayet savaşımız harika geçmediyse dertli bir ekran bizi bekliyor; Kurban verme ekranı.

Gördüğümde, anladığımda aşık olduğum o özellik burada devreye giriyor; diyelim ki rakiplerinizle çok çetin bir savaştan çıktınız, kızlarınız yaralı lakin en azından hayattalar. Kime ne oldu diye ekrana bakıyoruz, iyileşsinler diye “rest” alıyoruz lakin bir bakıyoruz ki herkes yaralı kalmaya devam etmiş?

Bir ebevy olarak bir kızınızı öteki bir kızınız için kurban eder miydiniz?

Othercide bizlere tek bir uygunlaştırma imkanı sunuyor: Öteki bir kızımızın kendini kurban etmesi. Diğer hiçbir güzelleşme yolu yok! Bu nedenle savaşta alığınız en ufak çizik, en ufak yaralanma bile aslında bizden çok şey götürüyor. Bu da oyunu güç ve eğlenceli yapan tahminen de en kıymetli nokta. Bir kızımızı karanlık sulara atıp feda ederken ruhunun bir modülü ise öteki kıza geçiyor. Böylelikle bir kızımız başka kızdan gelen sayısal kabiliyetlere ve tam cana sahip olmuş oluyor. Gotik ve buruk değil mi?

Bir Çeşit Sanat Yapıtı

Othercide, siyah beyaz yapılmış bir oyun. Bunu yalnızca grafikleri için değil kıssası için de söylüyorum. The Suffering dediğimiz karanlık varlık, bir “çocuğu” kendine esir almıştır. Bir çok kişinin elinde, farklı acılar çekerek büyümüştür. Onu kurtarmak yalnızca bir çocuğu kurtarmak demek değil, The Suffering ile başa çıkmak demek. Fakat kolay olmayacağından emin olabilirsiniz. Umutsuz bir savaşın ortasında olduğumuzu unutmayın. Her adımda zafere yaklaşıyoruz, kızlarımızın cesetlerine basarak…

Tüm Acıların Kaynağı “The Suffering”

Kendileri hayli akıllı varlıklar. Daha doğrusu hepsinin savaş stratejisi başka. Rakiplerimizden kimileri müttefiklerinin güçlerini çılgınca arttırırlarken, kimileri ise ateş edecekleri en hoş noktayı seçmeye çalışıyorlar. Bu ortada her tıp düşmanın da belirli bir hareket izleme algısı, düşman algısı var. Mesela bir tıp düşman Blademaster sınıfına kıl onu görünce direkt olarak onlara yöneliyorlar. Aslında bu formda hangi düşman ne yapacak onu kısa müddette öğrenebiliyoruz ve pek şaşırtmıyorlar. Lakin bu durum muhakkak kazara yapılmış bir şey değil. Düşman hareketlerini oyun içinde de okuyabileceğiniz yerler var.

Standart haraket eden düşmanlar ilerleyen düzeylerde çeşitleniyorlar bu durum da bizi yeni stratejiler yapmaya zorluyor. Bilhassa oyunun son kısmının çok sıkıntı olduğunu söyleyebilirim.

Dövüş Sanatı ve Dayak Yemek Üzerine

Othercide bize pek güzel, içinde (neredeyse) kendine has bir dövüş sistemi sunuyor. Öncelikle cins tabanlı olarak ilerliyoruz ancak her bir rakibimizin ve kızımızın kendi insiyatifleri var. Kabaca “sırası gelen vuruyor” formunda tabir edebiliriz. Savaşırken sıranın kimde olacağını, ve adamımıza sıranın kimden sonra/önce geleceğini kestirmek mutlaka hayati. Özellik Boss savaşlarında (değineceğim).

Hal bu türlü olunca rakibi gerileten ya da adamlarımızın daha süratli oynamasını sağlayan hareketler yapılabiliyor. Bu nedenle de oyuncunun tüm dikkatini savaşa vermesi gerekiyor, zira yukarda da söz ettiğim üzere bir kızımızın yaralanması çok şeye mal olabiliyor.

Bunlara ek olarak dövüş animasyonları ve sınıfların kabiliyleri sahiden de çok düzgün belirlenmiş. Süratle düşmana ulaşması gereken karakter kısa menzil ışınlanabiliyor, savunma yapması gereken kızımız ise savunmasını arttırabiliyor gibi…

Dövüşürken rakiplerimiz de yalnızca gelip vurmaktan çok daha fazlasını yapıyorlar. Her yaratığın kendi taktiği ve öncelikle belirlediği maksatları var. Bunları savaşarak (ve pahalı kızlarımızı kaybederek) öğreniyoruz. Yani her bilgi için resmen savaşıyoruz.

Beyaz Renk Berbatları Temsil Ediyor

Boss Savaşları Çok Epik

Oyunda her gün, savaşlarımıza karar veriyor sonrasında da dinlenme kararı alıyoruz. Böylelikle günler geçiyor ve sonunda hangi kısımdaysanız oranın işvereni ile kapışıyoruz. Bu kapışmalar epik ve kusursuz. Bir defa Boss atakları, konseptleri ve geri kalan her şeyleri öykülerine çok uygun. Her bir Boss birbirinden çok farklı. (Hem dövüş hem de konsept olarak) ve savaşması inanılmaz bir heyecan. Zira olağandan çok daha dikkatli ve stratejik davranmamız gerekiyor zira asla Boss’ların affı yok. Giderek de zorlaşan oyunda, kızlarınızın bilhassa son kısımlara geldiğince çok yüksek düzey olmalarını tavsiye ediyorum.

Ses, Grafik ve Oynanabilirlik Denetimi

Bu bir kıssa. ve her öykünün olduğu üzere burada da bir anlatıcımız var. Onun büyüleyici sesi haricinde genel seslendirmeler biraz az olmakla bir arada başarılı. Gotik havamıza gotiklik katıyor. Boss savaşlarındaki müzikleri da ayrıyeten sevdiğimi belirteyim.

Animasyonlar, karakter dizaynları, gölgeler ve ışıklar…Hepsinin yerli yerinde olduğunu söyleyebilirim. Natürel kızlarımızın saç modelleri ve silahları dışında inanılmaz bir değişimleri yok, lakin rakiplerimizin çeşitliliği bence kâfi. Kızların birbirine benzemeleri de zati hikayesel bir öge dolayısı ile buradan da bir eksi veremedim.

Kimin düzey atladığından öte, herkesin hayatta kalması önemli…

Oynanabilirlik de tekrar ortanın üstünde değerlendirdiğim noktalardan. Ki şayet zorlanmaktan hoşlanıyorsanız hiç sorun yok. Ortalama olmasının sebebi her savaşa girmeden evvel ekip kurarken baya vakit geçirme gerekliliği. Örneğin iki tane soulslinger kızımız olsun. Bu arkadaşların genelde düzeyleri ve can oranları birbirinden farklı oluyor. Buna ek olarak aldıkları eksi ve artılar yeniden değişkenlik gösteriyor. Bir de “Boss savaşına sanki hangi kızı soksam?” diye fikirler girdi mi karar vermek ziyadesiyle güç olabiliyor. Ancak yavaş ve sakin giderseniz (sabır meselesi) her şey yolunda gidecektir.

Bana Eksilerden Kelam Et

Oyunun tahminen de en büyük eksisi aslında daima birebir şeyi yapmamız; Küme hazırlıyoruz, vazife ne ise ona çıkıyoruz, az ya da çok dövüşüyoruz ve bitiyor. Bu döngüye çok da fazla dahil olan diğer bir etmen yok. Hani adamlarımıza ekstra silahlar, eğitimler vb. vermek. ya da özel bir yaralanamaları olup bunları iyileştiremek vb üzere. Nedense Darkest Dungeon’ı özledim güya. (Olmadı hazırlık yapabileceğiniz bir cins tabanlı oyun incelemesi olan Ash of Gods’a buradan bakabilirsiniz) Ancak benim üzere bunları çok başa takmıyorsanız sorun yok.

Tahminen bir kısım eksi olarak düşünebileceğim şey, oyunun nitekim sıkıntı olması. Yani şayet gereğince düzey atlamadan ileri düzeylere giderseniz oyunu bitirmek çok mümkün olmayacaktır. Bu nedenle de eski kısımlara dönüp düzey geliştirmek çok kıymetli. Bu türlü konseptlerden hoşlanmıyorsanız sıkıcı gelebilir.

Oyunun genel grafiklerinin uygun olmasına karşın haritalar biraz az. Aslında haritalar birbirlerine çok benzememekle birlikte sayıları maalesef kâfi değil. Birkaç tane daha yapsanız ne olurdu?

Son Kızımızı da Kurban Verirken

Bir sonraki yazıda görüşünceye dek, az kız kaybetmeniz dileğiyle…

Şayet oyunu almak ya da bakmak isterseniz buradan ulaşabilirsiniz.

Fanzade / Gamegar

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.